حتما در خبرها خوانده‌اید که شهرداری مشهد نام بلوار ایرج میرزا را تغییر داده‌است؟! به چه نامی؟ «جلال آل احمد»!
درست است که شهر در دست شهرداری است. اما کسی نگفته که آنها با متخصصان و آگاهان مشورت نکنند. اگر به مشورت تن می‌دادند، شاید نام بلوار تغییر نمی‌کرد، یا اگر تغییر می‌کرد، «جلال آل احمد» نمی‌شد. شاید هم بروند ته و توی کار جلال را هم در بیاورند و با او نیز چنین کنند که با ایرج کردند.
موضوعی که قابل توجه و تاسف است، نه تغییر نام، بلکه توضیحات ناشیانه‌ای است که در قطع بزرگی چاپ و در بلوار نصب کرده‌اند.
در اعتراض به این نوع نگرش شهرداری مشهد، بیانیه‌ای به نگارش درآمده و به جمعی از طنزپردازان ارائه شده است.

بیانیه:

شهرداری مشهد نام بلوار «ایرج میرزا» را در این شهر تغییر داده است و در توجیه اقدام خود بر روی پرده‌ی بزرگی، در یکی از معابر، اطلاعیه‌ای را منتشر نموده که از آن برداشتی جز عدم آگاهی از شاخصه‌های فرهنگی و ادبی چیز دیگری استنباط نمی‌شود. آنچه بیش از تغییر نام بلوار تاسف‌برانگیز است، توضیحات نامناسب، ناآگانه و اهانت‌آمیز درباره‌ی این چهره‌ی ادبی است.

ادبیات محل بازآفرینی و انعکاس واقعیات جامعه است. این انعکاس در آثار بسیاری از چهره‌های کهن و معاصر کشور به چشم می‌خورد. با دیدگاه شهرداری مشهد باید نام بسیاری از خیابان‌ها، میادین و ابنیه را در سطح کشور تغییر داد. زیرا که سعدی، مولانا، عبید زاکانی و بسیاری دیگر از ستارگان ادبیات ایران در آثار خود نکاتی را انعکاس داده‌اند که ممکن است با سلیقه‌ی کسانی همخوانی نداشته باشد. اما معیار رویارویی با مفاخر فرهنگی نباید سلیقه‌ی فردی یا گروهی در یک محدوده‌ی مکانی و زمانی باشد. میزان اعتبار فرهنگی هر شخصیتی در عرصه‌ی ناخود‌آگاه جمعی و تاریخی یک ملت تعیین می‌شود.

ما جمعی از طنزپردازان ضمن اظهار تاسف از این اقدام غیرفرهنگی و اعتراض به آن، از شهرداری و شورای شهر مشهد می‌خواهیم از این پس در مواجهه با مفاخرکشور با احتیاط و آگاهی بیشتری روبرو شود و ضمن بازگرداندن نام «ایرج میرزا» به این بلوار، بخاطر اقدام ناصواب و ناصحیح خود عذرخواهی نمایند.

امضاء برای ایرج میرزا

ابتدای سال۸۸ قول دادیم تا ترتیب انتشار ماهنامه را به هر طریق ممکن حفظ کنیم و ابتدای هر ماه میهمان دستان مهربان شما باشیم اما نمی دانستیم..

نمیدانستیم که گاه پای قلم در حیرت و بهت فرو می ماند و اندیشیدن می شود سخت ترین کار دنیا! آنجا بود که دانستیم گاه سکوت تعبییر شایسته ترین گفته هاست زیرا سرشار از ناگفته هاست.. خلاصه کلام اینکه اتفاقات ماه های گذشته حوادث حاشیه ها و فضای خاص حاکم بر انتخابات باعث گردید تا نویسندگان و اصحاب قلم مخصوصا طنزپردازان متحیر و مبهوت از رویدادهای عجیب آن روزها مهرخاموشی بر لب بزنند به گونه ای که از هر که می پرسیدیم مطالب این شماره ات کو..پاسخ می داد:         

                                              کی طنز تر انگیزد..خاطر که حزین باشد!

به هر حال عدم انتشار شماره تیرماه بچه مشد به معنای ناتوانی ما در چاپ و جمع آوری مطالب نبود بلکه معنایی فراتر از آن داشت و آن ناتوانی از بیان آنچه رسالت داشته و داریم بود.به هر حال قضاوت درباره آنچه را که نگفته ایم و آنچه را که گفته ایم به شما وا میگذاریم.

شماره ۳۷ ماهنامه طنزوکاریکاتور بچه مشد (مرداد۸۸) منتشر شد.